donderdag, september 29, 2022
spot_img
More

    Latest Posts

    De evolutie van de tattoo-tool

    Tatoeëren is een eeuwenoude kunstvorm, men vermoedt zelfs dat de eerste tatoeages 14.000 jaar voor Christus verschenen. De oudste tatoeages die geleerden aangetroffen hebben waren die van Ötzi, een mummie van meer dan 5.300 jaar oud, hij had 61 tatoeages op zijn lichaam. Natuurlijk kenden ze vroeger nog niet de tattoo-machine van nu. Hoe men toen aan de slag ging met tatoeëren bespreken we hieronder.

    Oude tattoo-tools

    Oud-Egyptische tattoo-tools:

    Er zijn tatoeages ontdekt op Egyptische mummies die dateren van ongeveer 3000 jaar voor Christus. Dit waren vooral afbeeldingen van Goden en dieren. Ook web-achtige geometrische patronen vonden ze terug op de lichamen, deze werden vermoedelijk in de huid geïnkt om de mensen te beschermen tegen boze geesten en de dood.

    De inkt die ze gebruikten was gemaakt van een op een koolstof gebaseerd pigment, waarschijnlijk roet. Deze werd in de dermislaag van de huid ingebracht met behulp van een tattoo-tool met meerdere naalden. Hierdoor konden er grotere gebieden worden bestreken en konden rijen van stippen en strepen worden gerealiseerd.

    Iedere naaldpunt van de tool  bestond uit een rechthoekig stuk brons, dat aan één kant naar binnen gevouwen en in vorm gehamerd was. Vervolgens bonden ze verschillende naalden aan elkaar vast en maakten ze deze vast aan een houten handvat. Deze dompelden ze dan onder in roet, hiermee prikte ze door de huid en brachten ze de roet in het lichaamsdeel aan.

    Ta Moko- gereedschappen:

    Polynesische tatoeages staan bekend om hun prachtige ontwerpen en lange geschiedenis. De Ta Moko tatoeages worden traditioneel beoefend door de inheemse bevolking van Nieuw-Zeeland. Deze inkten zijn na eeuwenoude traditie nog steeds heilig. Ieder ontwerp werd gebruikt om een bepaalde stam te vertegenwoordigen en iemands rang, locatie en status aan te duiden. De tatoeages werden voornamelijk in het gezicht getatoeëerd.

    De tatoo-tool die ze hier oorspronkelijk voor gebruikten, een Uhi genaamd, werd gemaakt van een geslepen bot met een houten handvat. De inkt die ze gebruikten was gemaakt van verbrand hout, voor ze deze in de huid inbrachten, werden er insnijdingen in de huid aangebracht. De inkt zou dan in deze insnijdingen worden getrommeld door behulp van een beitelachtig gereedschap.

    Ta Moko stierf grotendeels uit in het midden van de 19de eeuw na kolonisatie. Tegenwoordig begint de traditionele tatoeage weer op te leven dankzij moderne afstammelingen van de Maori’s (inheemse Polynesische bevolking) die het belangrijk vinden om hun tribale rituelen te behouden.

    Dayak-tattootechnieken:

    In Borneo, een Indonesisch eiland, is er een stam genaamd de Dayak die al honderden jaren tatoeëert. Hiervoor gebruikten ze naalden die gemaakt werden uit de doornen van sinaasappelbomen. De inkt die gebruikt werd was een mengsel van roet en suiker. De reden dat iemand getatoeëerd werd kon enorm verschillen, een tatoeage kon seksuele rijpheid, het krijgen van een kind, sociale status, etc. aanduiden.

    Haida- tattoos:

    Het Haida- volk leefde ongeveer 12.500 jaar op een eiland aan de Westkust van Canada. Het tatoeëren van Haida was zeer zeldzaam en was enorm kostbaar. Een tatoeage verleende iemand een hoge status en ging gepaard met een ceremonieel feest wat draaide rond het geven van gisten aan diegene met een belangrijke functie. Hoe meer giften je gaf, hoe hoger je status werd.

    Om de tatoeage te plaatsen werd een lange stok met naald gebruikt en hun inkt was gemaakt van bruinkoolsteen. Ze gebruikten zowel rode als zwarte pigmenten voor hun tribale tatoeages.

    Vroegmoderne tattoo-tools

    Thaise Sak Yanto:

    Deze oude tatoeagetraditie dateert uit de 16de eeuw, toen de Thaise koning Naresuan en zijn soldaten spirituele bescherming zocht voorafgaand van veldslagen. Hedendaags is dit nog steeds populair en is er een religieus feest aan gewijd.

    De traditionele tatoeage wordt aangebracht door een heilig man (een boeddhistische monnik) terwijl die gebeden citeert om de tatoeage te voorzien van spirituele bescherming. Men gelooft dat hoe dichter het kunstwerk bij het hoofd zit, hoe meer geluk je zal hebben.

    De Boeddhistische monniken gebruikten lange spikes gemaakt van geslepen bamboe of metaal. Hiervoor hebben ze beide handen nodig, om de tool te geleiden en om op het uiteinde van de staaf te tikken en de inkt in de huid te verankeren.

    Japanse Tebori:

    Deze Japanse techniek dateert uit de 17de eeuw en is nog steeds enorm populair, tot ongeveer 40 jaar geleden werden al de tatoeages in Japan met de hand gedaan.

    Bij de Tebori-techniek wordt er een set naalden bevestigd aan een houten of metalen staaf die bekend staat als een Nomi. Het is een zeer langzaam proces, maar het geeft een meer verzadigde afwerking en vloeiende gradatie tussen de tinten van de tatoeage.

    Victoriaans tijdperk tattoo-tools

    Edisons pen:

    Buiten de gloeilamp en filmcamera, vond Thomas Edison in 1875 ook een elektrische pen uit. Oorspronkelijk was deze pen ontworpen voor het maken van duplicaten van eenzelfde document met behulp van een stencil en inktroller.

    De uitvinding kwam helaas nooit van de grond. Ondanks het falen van de uitvinding heeft deze uitvinding wel voor de inspiratie gezorgd van de eerste elektrische tattoo-machine.

    O’Reilly’s elektrische tattoo-machine:

    15 jaar na de pen van Edison kreeg een Iers-Amerikaanse tattoo-artiest genaamd Samual O’Reilly een Amerikaans patent voor s ’werelds eerste tatoeage naald. Nadat hij naam gemaakt had in de tatoeagewereld begon O’Reilly te experimenteren, met als doel een tool uit te vinden om het tattoo-proces te versnellen.

    In 1991 raakte hij geïnspireerd door Edisons pen. Hij voegde twee naalden en een inktreservoir toe en paste de hoek van de houder aan. Zo was de eerste roterende tattoo-machine geboren. De machine was in staat om 50 huidperforaties per seconde uit te voeren, dat was minstens 47 meer dan de snelste en meest ervaren kunstenaar die met de hand tatoeëerde. De machine zorgde voor een revolutie in de tattoo- industrie en veranderde de koers van toekomstige tattoo- tools.

    Hedendaagse tattoo-tools

    In 1929 ontwikkelde tattoo- artiest Percy Waters de eerste moderne tattoo-machine met een vertrouwde vorm. Hij ontwierp en produceerde 14 framestijlen, waarvan sommige nog steeds gebruikt worden. Zo werd hij de toonaangevende leverancier van tattoo-tools ter wereld.

    Hierna duurde het nog 50 jaar eer iemand anders een tattoo- machine patenteerde. In 1978 ontwikkelde de Canadese Carol  Nightingale een complex elektrisch apparaat voor het tatoeëren van mensen met allerlei aanpasbare elementen. Hoewel de machine nooit massaal werd geproduceerd vanwege fabricageproblemen, vormde het idee de basis van elektrische tattoo-machines die tegenwoordig gebruikt worden bij het tatoeëren.

    Latest Posts

    spot_imgspot_img

    Don't Miss

    Stay in touch

    To be updated with all the latest news, offers and special announcements.